cebula – PoÅ¼eracze czasu

Kuchnia: Sałatka jarzynowa

Tue, 15 Mar 2016 10:20:11 +0000

Sałatka jarzynowa gości na stołach we wszystkich domach w Polsce. Na każdym stole prezentuje się podobnie, ale smakować mogą całkiem odmiennie. Ja na przykład uwielbiam sałatkę mojej mamy (w końcu na niej się wychowałam ), ale sałatka babci jest bardzo podobna, ma tylko dodatek selera ze słoika – tego pokrojonego w słupki. Pamiętam jak byłam młodsza i dopiero starsze rodzeństwo wybywało na studia do Gdańska. Kiedy jesienią przyjeżdżali na weekend, to obowiązkowo w domu była robiona sałatka. Gotową sałatkę zapakowaną w słoiki siostry zabierały ze sobą i dzięki temu mogły oszczędzić trochę pieniędzy Tak naprawdę wszyscy w domu uwielbiamy sałatkę i przywodzi nam na myśl dobre wspomnienia Przepis oczywiście pochodzi od mojej mamy i jest też na blogu rodzinnym.

Składniki:

1,5 kg ziemniaków
0,5 kg marchewki
3 pietruszki
1 średni seler lub pół dużego
słoik ogórków konserwowych
3 jabłka
1 cebula
1 puszka groszku
duży majonez (chyba 700 albo 900 gram)
sól, pieprz do smaku

Ziemniaki, seler, pietruszkę i marchew ugotować w mundurkach, bez obierania (wygodnie jest w szybkowarze). Ostudzić warzywa i obrać. Wszystko, razem z ogórkami i cebulą, pokroić w nie za dużą kostkę (ziemniaki kroić najlepiej na przemian z innymi warzywami – wtedy nie kleją się tak do noża). Groszek odcedzić i wsypać do warzyw. Dodać majonez, posolić i popieprzyć. Całość dokładnie wymieszać. Najwygodniej przechowywać sałatkę w słoikach. Najlepiej smakuje po przegryzieniu, na drugi dzień. Żeby ładniej podać wystarczy przełożyć sałatkę do miski, posmarować wierzch majonezem i udekorować jajkami (na zdjęciu przepiórcze) i jakąś zieleniną, polecam szczypiorek. Smacznego

]]>

Kuchnia: Klasyczne spaghetti napoli

Mon, 29 Feb 2016 15:49:53 +0000

Wszyscy doskonale wiedzą, że uwielbiam makarony. Jak już wspominałam Wam w poście na temat idealnych tortilli, w zeszłym roku akademickim, kiedy mieszkałam z dwójką świetnych współlokatorów w mieszkaniu, każdego tygodnia w naszym menu pojawiały się tortille i spaghetti napoli. Czasami uromaicaliśmy makaron dodatkiem mięsa, jednak to wersja bezmięsna, studencka zdecydowanie przeważała. Dzięki temu i wskazówkom mojego starszego brata, udoskonaliłam ten podstawowy przepis na makaron i stał się on moim comfortfood. Najważniejsze elementy to dobrej jakości pomidory przetarte, woda od gotowania makaronu (jeśli nie zjecie wszystkiego od razu zachowajcie jej trochę do odgrzania makaronu żeby nie wyszedł za suchy), tłuszcze i ser. Sam makaron wcale nie musi być najdroższy, ja najczęściej używam makaronu z Lidla (jakość jest bardzo dobra).

Składniki:

paczka makaronu spaghetti
700-gramowy słoik pomidorów przetartych (polecam włoską akcję Lidla)
jedna, średnia cebula
2-4 ząbki czosnku
ser żółty (może być zwykły gouda, ale warto dodać odrobinę grana padano lub parmezanu)
oliwa
masło
sól do smaku
łyżeczka cukru
1-2 łyżeczki ziół prowansalskich bądź garść świeżej bazylii

Wstawić wodę na makaron – najlepiej w dużym garnku, w którym wymieszamy całość. Czosnek posiekać drobno, a cebulę pokroić w kostkę. Na dużej patelni rozgrzać łyżkę, dwie oliwy. Wrzucić na rozgrzaną oliwę czosnek i cebulę i zmniejszyć gaz, żeby cebula nie zrumieniła się, a dochodziła spokojnie. Na patelnię wlać pomidory – powinno to być przed lub równo z wrzuceniem makaronu do wody, wtedy mamy idealne zgranie czasu Uwaga! Wodę najlepiej posolić tuż przed wrzuceniem makaronu. Pomidory podgrzewać i odparować kilka minut. Posłodzić je aby przełamać lekką ich kwaskowatość. Posolić do smaku i doprawić ziołami prowansalskimi – jeśli używamy świeżej bazylii, należy dodać ją na sam koniec, żeby nie zgorzkniała. Zanim odlejemy makaron, należy do osobnego naczynia lub bezpośrednio do sosu odlać ok. 0,5-1 szklanki wody. Jeśli dajemy wodę do sosu, możemy to zrobić na kilka minut przed końcem gotowania makaronu, żeby woda mogła odparować. Warto wtedy i tak odłożyć szklankę wody, żeby móc później ewentualnie dodać do prawie gotowego dania. Po odlaniu makaronu należy od razu przełożyć go z powrotem do garnka i dodać cały sos. Teraz trzymając pastę na małym ogniu dodajemy oliwę i ok. 1-2 łyżek masła. Posypujemy do tego serem, jeśli mamy to grana padano, bądź parmezanem) i całość dokładnie mieszamy. Podajemy od razu, wedle uznania posypujemy jeszcze serem. Smacznego!

]]>

Kuchnia: Placki ziemniaczane

Tue, 16 Dec 2014 09:19:33 +0000

Placki ziemniaczane to smak dzieciństwa mojego i mojego rodzeństwa. Rodzice jedli z cukrem, a my kombinowaliśmy – kilka placków ustawialiśmy w wieżę, a pomiędzy ser i mikrofali. Na to ketchup i uczta gotowa <3 Tak jadłam długo, dopóki nie odkryłam placków ze śmietaną, lekko posolone. Teraz uwielbiam obie wersje, a nawet wszystkie trzy. Miłość do placków wyssałam z mlekiem matki, za to Rafał za nimi nie przepada, więc marna przede mną (albo przed nim) przyszłość. Szczególną ochotę na placki mam jesienią, kiedy sezon na letnie warzywa się kończy, a nie czas jeszcze na świąteczne mięska.

Składniki:

0,5 kg ziemniaków
do 0,5 szklanki mąki
szczypta soli
1 cebula lub szalotka

Ziemniaki i cebulę obrać. Zetrzeć na tarce o najmniejszych oczkach. Do takiej masy dodać mąkę i posolić. Można robić to stopniowo i smażyć małe placki dla sprawdzenia jak się smaży. Smażyć na rozgrzanym oleju na rumiano z obu stron. Podawać z ulubionymi dodatkami. enjoy c:

]]>

Lazania bolognese-szpinakowa

Sun, 28 Apr 2013 10:13:00 +0000

Razem z R. uwielbiamy lasagne. Zanim poznałam R, przygotowywałam jedynie klasyczną lasagne bolognese. Raz R. przygotował dla mnie lasagne szpinakową i ją pokochałam. Ostatnio udało mi się kupić świeży makaron lasagne i postanowiłam połączyć oba pomysły na lasagne. W trakcie zakupów nie przypomniałam sobie w porę, że może trzeba by zrobić też beszamel, więc wyszła wersja bez niego. Ale cała lasagne była tak pyszna, że nawet nie zauważyliśmy braku kremowego sosu.

Składniki:

500g mięsa mielonego
pół paczki mrożonego szpinaku
opakowanie (500g) przecieru pomidorowego
makaron lasagne (ja miąłam świeży, kupiony w akcji Lidlowej)
200-300g świeżej mozarelli
1 średnia cebula
pół opakowania (ok. 125g) serka mascarpone
czosnek granulowany
zioła prowansalskie
sól, pieprz

Piekarnik rozgrzewamy do 200st. Cebulę kroimy w kostkę i smażymy do zeszklenia. Dodajemy mięso i smażymy, na koniec odparowując płyny, które wypłynęły z mięsa. Gotowe mięso okładamy. Rozmrażamy na patelni szpinak i dodajemy do niego połowę mięsa. Smażymy chwilę, po czym dodajemy mascarpone i podgrzewamy do rozpuszczenia serka. Doprawiamy solą, pieprzem i czosnkiem.
Do drugiej połowy mięsa dodajemy przecier pomidorowy. Gotujemy długo, odparowując, aż sos znacząco zgęstnieje. Doprawiamy czosnkiem, ziołami, solą, ewentualnie papryką słodką lub ostrą.
Naczynie żaroodporne smarujemy cienką warstwą oleju lub oliwy. Układamy na dnie makaron, polewamy jednym sosem, układamy kolejny makaron, polewamy drugim sosem i tak do skończenia sosów, makaronu lub miejsca w naczyniu Na wierzch kładziemy płat makaronu i posypujemy pokrojonym w kostkę serem. Posypujemy ziołami prowansalskimi i wkładamy do piekarnika. Pieczemy do zrumienienia sera. enjoy c:

]]>

Kuchnia: Spaghetti z boczkiem i pieczarkami na mascarpone

Sat, 09 Feb 2013 09:17:00 +0000

Tutaj olej kujawski znakomicie zastąpił dodatek czosnku. Smak czosnku jest delikatnie wyczuwalny, więc danie będzie idealne, kiedy jedna osoba nie może obejść się bez czosnku, a druga nie lubi kiedy jest go zbyt dużo. Kremowy sos dokładnie oblepia makaron i smakuje naprawdę wyśmienicie

Składniki:

250 g pieczarek
350-400g makaronu spaghetti
250 g mascarpone
150 boczku pokrojonego w kostkę
olej Kujawski z czosnkiem i bazylią, można zastąpić oliwą
1 cebula

Cebulę pokroić w kostkę, pieczarki w plasterki. Makaron ugotować al dente. Wlać olej na patelnię, wcześniej nim wstrząsając, aby kawałki czosnku i bazylii wypłynęły (lub oliwę). Zeszklić cebulę, dodać do niej boczek i smażyć aż boczek będzie chrupiący. Dodać pieczarki i smażyć aż będą miękkie. Na koniec dodać mascarpone i zdjąć z palnika. Mieszać do rozpuszczenia serka całkowicie (jeśli jest taka potrzeba, wstawiać na chwilę z powrotem na palnik i delikatnie podgrzać). Posolić, wymieszać z makaronem. enjoy c:

]]>

Bardzo pomidorowa lasagne z kaparami

Thu, 07 Feb 2013 17:37:00 +0000

Olej Kujawski z pomidorami, czosnkiem i bazylią jest świetny. Ma intensywny pomidorowy smak i aromat, tak intensywny, że wystarczy żeby nie dodawać żadnych przypraw do farszu tej lasagne! Ten polubiłam najbardziej i jestem pewna, że zagości na mojej półce na stałe.

Składniki:

olej Kujawski z pomidorami, czosnkiem i bazylią
0,5 kg mięsa mielonego
2 puszki pomidorów
4 łyżki kaparów
1 cebula
makaron lasagne
sos beszamelowy (przepis w tym poście)
ser

Wymieszać olej, aby jak najwięcej pomidorów wypłynęło na patelnię. Na oleju podsmażyć cebulę. Kiedy się zeszkli, dodać mięso. Dodać pomidory i kapary. Posolić, popieprzyć. Przygotować beszamel. Naczynie żaroodporne wykładać na zmianę warstwami makaronu i mięsa, polewając każdą warstwę makaronu gorącą wodą. Na ostatnie płaty makaronu wylać beszamel i posypać serem. Zapiekać 30-40 minut, do zrumienienia sera. Podawać jak najprędzej c:

ten przepis bierze udział w zabawie kulinarnej “Kujawski ze Smakiem”, pod patronatem serwisu ZPierwszegoTloczenia.pl, którego sponsorem są ZT Kruszwica S.A. producent linii Kujawski ze Smakiem.

]]>

Kuchnia: Tagiatelle z mięsem mielonym

Fri, 08 Jun 2012 13:40:00 +0000

Jak już wspominałam, uwielbiam makarony. Kiedy mam chwilę i mięso mielone w lodówce, robię albo chilli, albo makaron z sosem. R i mój brat też za nim przepadają, mam nadzieję, że Wy też

Składniki:

pół kilo mięsa mielonego
paczka makaronu tagiatelle
kilka ząbków czosnku
500 g przecieru pomidorowego
zioła prowansalskie
2-3 cebule
kawałek sera
1-3 łyżeczki cukru

Makaron ugotować według wskazówek na opakowaniu. Cebulę pokroić w dosyć grubą kostkę, zeszklić na oliwie. Dodać mięso mielone. Do usmażonego mięsa wlać przecier pomidorowy, wcisnąć czosnek. Dusić koło 10 minut, doprawić ziołami, solą i cukrem (który przełamie kwaskowatość pomidorów). Sos wyłożyć na makaron i posypać utartym serem. enjoy c:

]]>

Kuchnia: Spaghetti Carbonara według mnie

Mon, 04 Jun 2012 14:56:00 +0000

Najmocniej wszystkich przepraszam za taką długą przerwę od ostatniego posta, ale u mnie w domu działo się trochę i nie miałam zbytnio czasu na zajęcie się blogiem. W ramach przeprosin częstujcie się makaronem.

Uwielbiam przyrządzać wszelkiego rodzaju makarony. Ich główną zaletą jest to, że w krótkim czasie gotowania makaronu, można przygotować sos do nich. Nie wymagają wiele wysiłku, a czasem mogą być efektowne. Od dłuższego czasu chodziła za mną Carbonara. Co to tak właściwie jest? Sos z torebki kiedyś jadłam, ale nie przebił domowego, klasycznego neapolitańskiego. Nareszcie zdecydowałam się na ten kremowy wynalazek. W internecie szybko poszukałam różnych przepisów, w księgarni podejrzałam składniki i wykonanie, jakie podają w książkach, które mają opisywać domową kuchnię włoską i voila. Tego samego wieczora przygotowałam własną wersję spaghetti a’la Carbonara. Zawiera śmietankę, chociaż w książce o kuchni włoskiej wyczytałam, że w oryginale nie powinno jej być ani odrobinę. Jako miłośniczka śmietany, nie mogłam sobie odmówić jednak jej dodania.

Składniki:

150 g boczku
100 ml śmietanki 30%
3 jajka
80 g twardego, włoskiego sera
1 mała cebula
2-4 ząbki czosnku
ok. 2/3 paczki makaronu

Wstawić wodę na makaron. Cebulę pokroić w kostkę, czosnek posiekać i oba zeszklić na oliwie. Boczek pokroić w kostkę (ja miałam plastry boczku i pokroiłam w paseczki), dodać do cebuli i czosnku. Smażyć kilka minut. Makaron wrzucić do wody i gotować według przepisu na opakowaniu. Jajka wbić do miseczki, dodać ser, dolać śmietankę, posolić, popieprzyć, wymieszać razem. Makaron odcedzić, wrzucić w powrotem do garnka, wlać jajka, dodać boczek, wszystko razem wymieszać. Trzymać chwilę wszystko na małym ogniu mieszając i od razu podawać.

]]>

Kuchnia: Szaszłyki i frytki

Sat, 28 Apr 2012 09:21:00 +0000

Ja wiem, ja wiem, ja wiem, że jestem leniwa, że daję posty tak rzadko. Trochę przyczynia się do tego brak czasu na gotowanie – zajęcia, matematyka, powroty do Torunia. W akademiku gotuję już tylko kiedy R. mnie odwiedza, a w domu kiedy jestem na trochę dłużej niż tylko dwa dni – na przykład dzisiaj. Jutro przyjeżdżają do domu goście, więc tort wstawiony do piekarnika. Na pewno wrzucę przepis na niego, ale nie o tm dzisiaj miało być
W zeszłym tygodniu R. odwiedził mnie w domu, kiedy rodzice wyjechali, a brat Maciek był na turnieju piłkarskim, więc mogłam coś ugotować tylko dla nas dwoje. danie główne – szaszłyki z kurczaka podane z domowymi frytkami bardzo smakowały i mnie, i mojemu lubemu.

Składniki:
szaszłyki (mi wyszło 8 sztuk):

300 g piersi kurczaka
1 młoda cukinia
1 papryka
2-3 cebule

frytki:

3-4 spore ziemniaki
przyprawa do potraw z ziemniaków

Kurczaka pokroić w kostkę, przyprawić przyprawą do grilla, odstawić w chłodne miejsce, gdzie koty nie będą miały dostępu. Paprykę, cukinię pokroić w kostkę, posypać przyprawą do grillowanych warzyw. Cebulę pokroić w większe kawałki. Nadziewać naprzemiennie na patyczki do szaszłyków.
Ziemniaki obrać, pokroić w plastry przynajmniej 1 cm, i w paski, też 1 cm. Lekko podgotować, nie za mocno. Wyłożyć na blachę, na papier do pieczenia, polać oliwą, posypać ziołami i przyprawą do ziemniaków. Piec w 200 st, do zrumienienia (ja pod koniec podniosłam blachę jak najwyżej i włączyłam grilla).
Szaszłyki smażyć na patelni grillowej po 7-10 minut z każdej z dwóch stron.
voila c:

]]>